من چند تا نکته بی ربط به هم بگم. اول از لطف دوستانی که رای آوردن من رو در خانه احزاب تبریک گفتن تشکر کنم. دوم دوستانی که گفتن این عکس پاینی ، پست قبلی، رو بردارم. عرض کنم که این عکس هیچ مشکلی نداره و باید همیشه تلاش کنیم با شفافیت و پرهیز از دورویی و تظاهر عمل کنیم. نکته دیگر اینکه من خودم آدم اهل شوخی و به قولی حرف مفت زنی هستم. اگه یکی از دوستان می رفت سفر و می خواست برای چند روز سفرش مثل کاری که من دارم می کنم این همه پست بذاره من حتما یه کامنت براش می گذاشتم و می نوشتم:" آه ه ه چقدر خاطره داری ! اینقدر که تو از این دو روز مسافرت خاطره داشتی مارکوپولو از سفر هاش خاطره نداشت" خلاصه عذر می خواهم که اینقدر هادی کحال زاده داره ادای مارکوپولو رو در می آره، اما دیدم بد نیست بجای که هیچ پستی نذارم و مدام ملاحظه ای حسن و حسین رو توی نوشته های اینجا بکنم در مورد این سفر بنویسم.
اما نکته آخر: این روزها (۲۸ اردیبهشت) سالگرد ازدواج بنده حقیر است. چون می دونم خانمم هیچ وقت این وبلاگ رو نمی خونه و اینقدر سرش شلوغه و خسته از کار و زندگییه این رو در موردش اینجا می نویسم.
نوشین همسر من از روزی که در دانشگاه علامه به عضویت در شورای مرکزی انجمن در آمد تا حالا همواره زنی مهربان ، سخت کوش ، وفادار، صبور و بزرگوار بوده. واقعا زندگی با یه آدم از خود راضی تنبل بی یاد و هوش که بی خیاله و همه چیز یادش می ره و سرش رو هم شلوغ کرده بسیار سخته تر یه آدم معلوله. آدم زنه یه آدم معلول باشه زن هادی کحال زاده نباشه! خلاصه نوشین عزیز من توی این سه سال زندگی با بی پولی و مشکلات مالی من ، مشکلات احتمالی امنیتی من، شوک های کاری و فعالیت های من و .... ساخته! او علیرغم امکان و گزینه های خوبی که برای ازدواج داشت و شرایطی خانوادگی و اخلاقی خودش می تونست جوانی ش رو خراب نکنه ، ولی حاظر شد که خرابش کنه و سه سالیه که خودش رو و خانواده اش رو گرفتار کرده. نوشین بیست روز با بچه شلوغ و محل کار پر تنش ساخت تا من بتونم به مسافرت برم و حالا حالا مجبوره که مشکلات و تبعات مالی این سفر رو تحمل کنه. اکثر شب ها مجبوره تنهایی بعد از کار تا دیر وقت دخترمون رو نگه داره تا من بیرون فعالیت کنم. او هیچ وقت از من درخواستی نداشته و چیزی و هدیه ای از من نخواسته، رفاه خونه پدری رو ترک کرده و در نداریم شریک شده!- دیگه نمی نویسم که اشکتون در نیاد-
من واقعا شرمنده و سپاسگذار زحمات های همسر خوبم هستم. او همیشه در وقت گذاری عشق ورزی و محبت صبر و وفاداری و تحمل و بخشش از من خیلی خیلی خیلی جلوتر بوده و من همیشه بدهکار اویم و هر چه که می گذره بدهی ایم بهش بیشتر می شه.خد را شاکرم که به من لطف کرد و از سر رحمت و کرامت نعمت برخوردای از یک همسر نجیب و با اخلاص را فراهم کرد.
این هم یه عکس دیگه از مارکوپولو!
