"اين مشخصات چه کشوري است:
20ميليون فقير، 7 ميليون بيكار، 4 ميليون معتاد، 300 هزار زن تن فروش ؛ 14 ميليون بيمار روانى ، 600 هزار كودك كارگر ،يك و نيم ميليون محروم از تحصيل،8 ميليون بيسواد، 180 هزار نابغه فرارى با 30 تريليون و400 ميليارد تومان خسارت ناشى از فرارمغز ها، 450 هزار تصادف در سال، 40 هزار بيمار ايدزي، سن بزهکاري زير 10 سال، کف سني فحشا 14 سال، و کف سني اعتياد 13 سال و... اينجا ايران توست عزيز !"
این آمار رو عزیزی روی آف گذاشته بود. فارغ از صحت صددرصدی این آمار، اما تصويري هر چند دقيق و لاريب فيه نباشد اما حداقلي از شرايط اجتماعي كشور است. يادم اومد پدر بزرگم از قول واعظ معروفي بنام حاج انصاري در دهه ۲۰ و ۳۰ كاشان مي گفت كه هميشه در بالاي منبر مردم را به اين جمله دعوت مي كرده كه نيازي به كار خير نيست و شما دنبال انجام كارهاي خير نباشيد، از بدي دوري كنيد و هزينه گناه و آذار و اذيتتون رو نسبت به ديگران كاهش بديد و يا به قولي به خير تو اميد نيست شر مرسان
واقعا ما اگه دنبال كار خير نباشيم و فقط دايره عوارض معاصي خودمون رو كم كنيم شايد خدا راضي تر باشد. با اين آمار وحشتناك از شرايط اجتماعي اگر حتي بپذيرم كه ۷۰ تا ۸۰ هزار روسپي در تهران فقط وجود داشته باشند و به قول دوستي شايد براي هر كوچه در تهران بتوان ۲ روسپي اختصاص داد كه عموما مطابق كاري مطالعاتي يكي از دوستان داشت روسپي گري، رابطه مستقيمي با اعتياد و فقر داره و نسل جواني كه بي مهابا براي كسب درآمد و فارغ از كراهت و حرمت اين رفتار به آن دست مي زنند و به امري پذيرفته شده و قابل حل تبديل شده و يا تعداد معتادان كشور كه اعتياد مستقيم و بدون وقفه به استعمال مواد مخدر دارند و ۵ ميليون نفر برآورد ميشه ، حالا فارغ از استعمال تفريحي اون و يا ميزان بيكاران كه تا ۶ ميليون برآورد ميشه، و يا بقول يكي مي گفت از اول انتفاضه دوم تا حالا كل كشته هاي فلسطين مطابق كشته هاي تصادفات جاده اي يكسال ما نيست و حتي كشته هاي ما در روز ۷۴ نفر بيشتر از كشته هاي عراق توي جنگ داخليش باشه
خلاصه واقعا اوضاع ديوانه كننده و تاسف آوري ايجاد شده، اگر نگيم كه همه اين مشكلات رو دولت ايجاد كرده كه حرف غير منصفانه ايست اما وظيفه دولت حل اين مسائل و بهبود كيفيت زندگي در كشور است. امنيت، بهداشت و آموزش به عنوان سه وظيفه حداقلي و اساسي برا دولت ها هميشه بوده. اساسا رفاه يك رسالت دولته ، اما اين وظيفه كجا و اون ادعا كجا ادعاي دولت براي حل مسائل جهاني و نامه نگاريهاي مردم جهان كه به ادعاي آقايان از رييس دولت مي خواهند بره مشكلات اونها رو حل بكنه و يا پيدا كردن يه دختر ۱۴ذ ساله كه انري هسته اي مي سازه و ... خنده آوره و يا شايد گريه آوره
لازم نيست كه ايشون بره و مشكل ساير مردم جهان رو حل كنه، لازم نيست به قدرت اول اقتصاد جهان نامه بنويسه و دعوت به خيرش بكنه، لازم نيست براي دموكراسي و توسعه در فلسطين پول بده و بره عربستان تا مشكل لبنان رو حل كنه، بي خيال اين همه خوبي بشه بياد و فقط مقداري از اين فساد رو كم كنه و تلاش كنه كه شرايط اجتماعي رو بهبود ببخشه ، لازمه كمي فكر كنه و بي خيال از اين همه توهم بي جهت فكري به حال حوزه استحفاضي خودش بكنه.
جالب و تاسف آور بود برام وقتي كه لبنان و عراق رفته بودم و جوانهاي عرب از ايران ياد مي كردند مدام با ادعا و اصول از اعتياد زياد و معتادهاي ايراني ياد مي كردند و يا از تن فروشي دختران ايراني توي دبي و واقعا خجالت آوره كه ما خودمون رو ام القرا بدونيم و داعيه حل مشكلات همه دنيا رو داشته باشيم ولي توي كشورهاي منطقه ما رو اينجوري بشناسند.
يادم مي آد وقتي در مورد دلايل عدم شركت در انتخابات مجلس هفتم (قبل از رد صلاحيت ها) و حتي در دوره رياست جمهوري صحبت مي كرديم خصوصا با مشاركتي ها و نهضتي ها يكي از مسائل مطروحه عدم وجود برنامه مناسب از سوي اصلاح طلبان و يا عدم توان براي حل اين مشكلات اجتماعي بود و به علاوه به نظرم اين شرايط غير قابل حل بود در كوتاه مدت ، من به دوستان هميشه به شوخي و كنايه مي گفتم حماقت محضه پذيرش قدرت در ايران و هر كه بياد كانديدا براي مجلس يا رياست جمهوري بشه كارش حقيقتا احمقانه است حتي اگه ما ايران رو به چيني ها كنترات بديم كه درستش كنن و حتي اگه هر اقتصاد دان بزرگ از فريدمن و يا كنيز و اسميت تا حتي ماركس رو هم بياريم و يا به آدام اسميت از هر گرايش با هر نوع ايدولوژي و يه پولي بديم بگيم آقا بيا مصائب و مشكلات ما رو حل كن، عمرا اگه بتونن. مگه كسي عقل نداشته باشه و ندونه ايران چيه و كيه كه بياد ريس جمهور بشه. واقعا با اين شرايط حداقل در كوتاه مدت هيچ ايده و توان و نيروي امكان تحول و بهبود شرايط رو نداره، حتي اگه هر خري هم از آمريكايها و انگليسي ها و سلطنت طلب ها بخواهد بياد خريت محضه. اصلا يه كارخانه خراب و ويران رو مگه ميشه دست زد. شرايط بايد آروم آروم حل بشه و هر گونه تكانه جدي و تغيير قدرت اساسي در ايران مشكلات رو در كوتاه مدت تشديد مي كنه، البته بماند كه اين آقاي رييس جمهور بنده خدا از راه رسيد و نداسته چوبي برداشت و ... رو هم زد و هر چه ترمز و كنترل و سد بند و سيل بند بود رو برداشت و كار رو خراب تر كرد. عموما اون دوستان طرفدار مشاركت در انتخابات هم حرف هاي كلي مي زدند و برنامه اجتماعي مشخص با ضمانت اجرايي نداشتند. تا رييس جمهور محترم از راه رسيد
به هر جهت به خير اين برادر اميد نيست، اميد داريم كه شر نرساند
+ نویسنده:هادی کحال در دوشنبه 14 اسفند1385 و ساعت
0:15 قبل از ظهر |