پرونده ایران ، اخراج از جهان

پرونده ایران هم گامی درون و گامی بیرون شورای امنیت نهاد ، تا دیروز این پرونده پشت در شورای امنیت نشسته بود و اذن دخول آقایان را طلب می نمود. خلاصه اذن نصب و نیمه ای گرفت تا فقط فعلا گزارشش به شورای امنیت برود تا بعد یا برگردد و یا بماند و کامل برود. این ارسال جانانه که از دستاوردهای بزرگ برادران در دولت جدید است مرا یاد دو داستان انداخت. اولی مثال است و دومی داستانی واقعی از شهرمان

وقتی می بینم که عده ای چقدر شادمان مفت خرند که پرونده را به شورا فرستاندند و بعد از اقدام آژانس او را تهدید می کنند و می گویند ما از سر لطف یک فرصت دیگر هم به اروپا و آژانس می دهیم یاد آن بنده خدای افتادم که روزی از محله ای می گذشت و برای بچه های آن محل پررو بازی درآورد و کتک مفصلی از آنان خورد، بعد از اینکه از زمین بلند شد و لباسهای پر از خاکش را تکان داد و دستی به لباس های پاره و خاکیش کشید در حالیکه می رفت به ضاربان خود، بچه های محل گفت: حواستان را جع کنید اگر فردا هم سلام نکنید  و پر رو بازی در بیارید همین آش و همین کاسه است!

آری آهای اتحادیه اروپا! آهای آمریکا! حواستان را جمع کنید!

نکته دوم دیدم که ما هم تهدید کردیم که جهان را تحریم می کنیم ما وقتی کمتر از یک صدم درصد یعنی یک هزارم حجم تجارت جهانی را داریم، از تحریم که و کجا سخن می گوییم. واردات ما بصورت رسمی نزدیک به سی میلیارد دلار است در حالیکه حجم تجارت در گردش جهانی سیصد هزار بیلیارد دلار است 

اعتراض به توهین

این روزها تقریبا رسانه ای پیدا نمی شه که اخبار اعتراض به توهین به نبی اکرم را منعکس نکرده باشد. درست در آغاز سال تازه هجری، یعنی ۱۴۲۷ سال پس از خروج محمد از مکه و بعد از ۱۴۴۰سال از بعثت ، محمد (ص) پیامبر و شخصیت اول یک پنجم مردم جهان خبرسازترین چهره جهانی در این هفته بود.

متاسفانه عملکرد بد ما مسلمانها، در کنار خشک مغزیها و تنگ نظری ها و دلیری های احمقانه برخی از  مسلمانان و استفاده و خرج کردن بیش از اندازه ما از شخصیت ها و رهبران دینی مان فرصت برای توهین و نقض حرمت آنان را فراهم آورده

در زیر بیانیه عده از دوستان در اعتراض به این اقدام آورده شده است:

بنام خدا

 

در سال‌هاي  پس از 11 سپتامبر 2001 شاهد آن هستيم که در سرزمين هاي غربي هر از چند گاهي به بهانه مبارزه با تروريسم موضوعي جديد براي حمله به اسلام و مسلمانان مطرح مي شود.تکرار اين قبيل حوادث و اصرار بر روي آنها نشان مي دهد که اين امور فراتر از رويدادهاي ناخواسته و نادر است.توهين به مقدسات پيروان اديان و پيامبران الهي با هيچ انديشه آزاديخواهانه‌اي سازگاري ندارد و خلاف اصول و مباني حقوق بشر و آزادي بيان است. انتشار تصاوير اهانت‌آميز به پيامبر گرامي اسلام در روزنامه دانمارکي و تکرار آن از سوي ساير نشريات اروپايي با توجيه آزادي بيان توهين به اعتقادات بيش از يک و نيم ميليارد مسلمان در سراسر کره خاکي است.اين اقدامات بيش از آن كه از آن كه در راستاي کمک به آزادي بيان باشد محدود کننده آن و خلاف اصول مصرح حقوق بشر ـ که شامل رعايت احترام به عقايد ديگر انسانها است ـ مي‌باشد، توهين به پيامبر اسلام و هر يک از مقدسات ديني اديان، جهان را گامي به سوي وحشت و تاريکي نزديک مي کند و درهاي گفتگو را مسدود مي‌سازد.امروز بيش از دميدن در تنورکينه و نفرت به ايجاد تفاهم و برقراري صلح و آشتي در ميان اديان و فرهنگها نيازمنديم ، نه رويارويي تمدن‌ها و فرهنگ‌ها.

به نظر ما رفتار نشريات اروپايي در اين گونه موارد هيچ نسبتي با آزادي بيان و عقيده ندارد، بلکه توهين و افترايي است که ريشه در تحولات جديد در جهان اسلام دارد.  در سالهاي اخير و با گسترش اسلام خيزش‌گر نگرانيهايي از سوي کشورهاي غربي نسبت به آموزه هاي اسلام مشاهده مي شود. پيروزي حماس در فلسطين، مسلمانان در عراق و اسلام‌‏گرايان در افغانستان، بسياري از غربي‌‏ها را نگران كرده است و درج كاريكاتورهاي زشت و نفرت‌انگيز انعكاس عصبانيت از جاذبه معنوي اسلام در سراسر جهان است. سالهاست که خاورشناسان در محيطهاي دانشگاهي به نقد انديشه هاي مسلمانان پرداخته‌اند و انديشه‌ورزان مسلمان نيز نظريات مستدل خود را در برابر آنها ابراز كرده‌اند. اما تحرکات اخير مساله‌اي کاملا سياسي، تحريك‌آميز و انتقام‌جويانه است. و عالمانه و عامرانه صورت مي‌گيرد تا با واكنش‌هاي قابل پيش‌بيني مسلمانان زمينه‌هاي رويارويي اسلام و غرب و توجيه عملي آن را فراهم سازند. عصر درگيري و رويارويي فرهنگ و تمدن‌ها گذشته است. زمانه ما بيش از هر چيز نيازمند گفتگو ميان فرهنگ‌ها و تمدن‌ها است. آنها كه از گسترش آرام و صلح‌آميز گفتگوي اديان در جهان كنوني نگران هستند با اين توطئه‌هاي برنامه‌ريزي شده درصددند بر سر راه اين فرايند رو به رشد سد ايجاد نمايند. از اين رو همه مسلمانان، آزاديخواهان و مدافعان حقوق بشر در سرتاسر جهان بايد واکنش مناسب و معقول نشان دهند تا زمينه اي بيش از اين براي پديد آمدن کينه و نفرت فراهم نشود. کساني نيز که از سوي اديان سخن مي گويند بايد با سخن و عملشان صف خويش را از آشوب خواهان جدا کنند و از گفتن  با سخناني براي اهانت به مقدسات اديان بهانه به ديگران دهد.